Фараон

Article on other languages:

іншыя значэнні

фараон — агульны тытул цароў у Старажытным Егіпце, а таксама тытул Пталемееў у грэка-македонскай гісторыі. Паводле старажытнаегіпецкіх вераванняў, фараон лічыўся сынам сонца (Ра), зямным увасабленнем Хору і спадчыннікам Асірыса.

Этымалогія

Паходжанне слова «фараон» сапраўды невядома. Паводле Іосіфа Флавію, яно азначае «цар». Гэтае жа значэнне знойдзена ў копцкім слове «пуро» або «фура» (сравн. евр. слова «фирах», т.е. князь).

Іншыя адносяць яго дарэчы «Фра» або «пра», т.е. сонца, сустракаемаму ў іерогліфах (гл.таксама: старажытнаегіпецкае пісьмо).

Найноўшыя егіптолагі лічаць, старажытныя егіпцяне, не жадаючы зваць святое імя цара дарэмна, замест яго казалі «пёр-аб» («per-oh») — літаральна «вялікі дом», «палац».

У Бібліі тытул егіпецкіх цароў быў перададзены як «фараон» (іўр.: פַּרְעֹה, грэч.: Φαραώ).

У Сеціве

Узята з "http://be.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BE%D0%BD"

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.